Spring naar inhoud

Welke verantwoordelijkheden voelden de protestanten voor het milieu? Aan de hand van deze vraag analyseren diverse auteurs van het boek ‘Gedeelde gronden’ de protestantse houding en betrokkenheid bij ‘het milieu’. Zij doen dit op drie terreinen:

1. Hoe dachten protestantse groepen in Nederland over natuur, milieu en klimaat? Verschilden die van anderen?
2. Hoe ontstonden netwerken rondom ecologische thema’s? Wat voor netwerken waren dit en met wie werd samengewerkt?
3. Op welke manieren handelden protestanten in relatie tot het milieu?

lees verder "Gedeelde gronden"

Moeder Aarde is door vervuiling en roofbouw aangetast. Als reactie hierop klinkt de roep om ecocide – het grootschalig beschadigen of vernietigen van natuur – strafbaar te stellen.

• Inheemse, spirituele en religieuze gedachten over ecocidewetgeving •

Moeder Aarde is door vervuiling en roofbouw aangetast. Als reactie hierop klinkt de roep om ecocide – het grootschalig beschadigen of vernietigen van natuur – strafbaar te stellen. Ondermeer door de Wereldraad van Kerken.
Dit boek laat zien hoe verschillende religieuze, inheemse en spirituele tradities deze roep ondersteunen en ons aansporen om onze relatie met de natuur te herstellen. In die veelkleurige wereld blijken schatkamers met wijsheid klaar te liggen, die tonen hoe essentieel het is om vanuit compassie en duurzaamheid met Moeder Aarde om te gaan.

lees verder "Hoop in tijden van ecocide"

Het nieuwe Handboek kerkvergroeners’ is voor iedereen die vanuit geloof goed met de Aarde wil omgaan en ernaar verlangt dat zorg voor de schepping ook in de kerk een plek krijgt. Aandacht voor duurzaamheid in de kerk groeit gelukkig, maar is nog lang niet altijd een vanzelfsprekendheid. Dit boek geeft handreikingen om in je geloofsgemeenschap met elkaar in gesprek te gaan en te reflecteren op onze levenshouding en levensstijl. Je vindt inspirerende en enthousiasmerende verhalen van mensen en kerken die al langer werken aan ‘kerkvergroening’ en voorbeelden van wat je praktisch zou kunnen doen in de kerk. Het boek kan helpen om je geloofsgemeenschap mee te nemen in het proces van vergroenen. Hoe ga je om met verschillende gevoelens die leven rondom het thema duurzaamheid en verandering? Naast aandacht voor de praktijk biedt het boek ook verdieping, om te begrijpen waarom een duurzame levensstijl heel logisch voortvloeit uit het christelijk geloof. Het is de schepping zelf die roept om een kerk die zorg draagt, om mensen die zorg dragen.

Het boek maakt deel uit van de serie ‘Werken in de kerk’ die al jarenlang veel gebruikt wordt in allerlei kerken. Omdat de wereld en de kerk veranderen worden de boeken één voor één weer opgefrist aan de hand van nieuwe inzichten en met oog voor doorgaande trends en ontwikkelingen. Het Handboek kerkvergroeners is tot stand gekomen door een samenwerking van GroeneKerken en de uitgever Buijten & Schipperheijn.

Het boek toont een groot aantal verschillende kloostertuinen met hun bewoners, geschiedenis, indeling, kenmerken en specifieke details. Ter inspiratie voor wie wij kiezen te zijn. In die zin kunnen kloostertuinen ons inspireren hoe duurzaam, gezond en voedend om te gaan met de natuur waarin wij leven.

Geschreven door Tini Brugge.

In kloosters wonen sinds eeuwen mensen die hun leven in de eerste plaats willen wijden aan God. Het woord klooster is afgeleid van 'claustrum' wat afsluiting betekent. Kloosterlingen verkiezen rust door afzondering boven de dagelijkse drukte.
De bijbehorende tuinen zijn zo ingericht dat de kloostergemeenschap zich kan voeden met groenten, fruit, vlees en zo meer. En zij bieden ruimte voor bezinning en ontspenning. Dat maakt kloostertuinen tot 'humus voor de ziel', voedend voor lichaam en geest.

Het boek toont een groot aantal verschillende kloostertuinen met hun bewoners, geschiedenis, indeling, kenmerken en specifieke details. Ter inspiratie voor wie wij kiezen te zijn.
In die zin kunnen kloostertuinen ons inspireren hoe duurzaam, gezond en voedend om te gaan met de natuur waarin wij leven.

Bij uitgeverij Jongbloed vindt u meer over Kloostertuinen in Nederland en Vlaanderen

 

‘Samen genieten van genoeg’ is een boek dat is geschreven ter nagedachtenis aan Martine Vonk en ter inspiratie voor mensen die willen leven in verbinding met God, de ander en de schepping.

Martine Vonk (1974 – 2019) leefde een poosje bij vier religieuze leefgemeenschappen en ontdekte daar hoe eenvoudig leven met God en met elkaar bijdraagt aan meer welzijn voor de hele schepping, de gemeenschap en voor jezelf. Door je leven, je spullen en je talenten te delen met elkaar, wordt duurzaam leven niet alleen hoopvol en haalbaar, maar geeft het ook vreugde. Ze schreef hier een proefschrift over. De wens om daar nog een publieksversie van te maken kon ze, door haar ziekte, niet meer realiseren. Dat heeft Theanne Boer nu gedaan, samen met andere enthousiaste denkers en doeners.

lees verder "Samen genieten van genoeg"

De meervoudige ecologische crisis confronteert ons niet alleen met de gebrokenheid van onze wereld, maar ook met de kwetsbaarheid van onze systemen en van onszelf. Hoe kunnen we helen?

Lange tijd verkeerden we in de waan dat rampen ons niet meer zouden overkomen. Het westerse leven had de prettige schijn van maakbaarheid. Het was slechts een kwestie van tijd totdat de wetenschap en technologische vooruitgang de grootste problemen de wereld uit zouden helpen. Dachten we. De meervoudige ecologische crisis confronteert ons niet alleen met de gebrokenheid van onze wereld, maar ook met de kwetsbaarheid van onze systemen en van onszelf. Hoe kunnen we helen? Kelly Keasberry, schreef er een inspirerend boek over: Geworteld in verbinding; een ecologische theologie voor de toekomst.

lees verder "Geworteld in verbinding"

52 teksten, waarvan 18 met melodienotatie, hebben in dit brevier van René van Loenen een plek gekregen. Teksten om te lezen, te overdenken, voor te lezen, als gebed uit te spreken of te zingen.

We kunnen moedeloos worden van al die berichten over een onafwendbare klimaatramp. Wat staat ons, maar vooral wie na ons komen, te wachten? En dan nog al die dieren? – om de slotwoorden van het boek Jona te citeren. Dit Klimaatbrevier houdt ons een spiegel voor: kiezen we voor de schaduw van een wonderboom en laten we het maar gebeuren of voor geloof in het behoud van heel Gods schepping, een geloof dat consequenties heeft voor al ons doen en laten.

lees verder "Klimaatbrevier"