Lieke Weima, 17 december 2025
Momenteel zit ik volop ondergedompeld in het kerstverhaal, net als mijn meeste dominee-collega’s. Maar tussendoor is er in mijn werk voor Fossielvrij een ander Bijbelverhaal waar ik steeds aan herinnerd word: het verhaal van David tegen Goliath.
Werken in de klimaatbeweging kan soms moedeloos maken: er zit zo onvoorstelbaar veel macht en geld bij de bedrijven die grof verdienen aan vervuiling en mensenrechtenschendingen. En wij zijn maar met zo weinig. Soms vraag je je af of wat je zegt wel ergens aankomt.
lees verder "Een teken van hoop"
‘Groene mantra schaadt klimaat’, staat op 4 januari 2020 te lezen op de voorkant van Letter & Geest, de weekendbijlage van dagblad Trouw. In het artikel legt de auteur uit dat ‘een groen mantra’ de klimaatdoelen schaadt. Om de opwarming van de aarde tegen te gaan en de wereldwijde klimaatdoelen te halen, moeten we slim omgaan met energie en dus ook kiezen voor kernenergie. 
Nog even en de kolommen van kranten, week- en kerkbladen worden weer gevuld met eindejaar- overpeinzingen. Het zou mij daarbij niet verbazen als we in die stukken regelmatig een uitdrukking gaan tegenkomen die nog niet zo lang geleden voor het eerst in ons taalgebruik opdook. Kanteljaar heten dan de twaalf maanden van 2018. 
De werkgroep Duurzaamheid groene Catharinakerk in Woudenberg heeft eind 2016 het plan gelanceerd om een zonne-energiesysteem op het dak van de H. Catharinakerk te laten plaatsen. De werkgroep zag dit als een belangrijke start op weg naar meer duurzaamheid en milieubewustzijn in de kerk. De kosten voor 16 panelen werden begroot op € 6.000, -. Een voorstel daartoe aan de locatieraad en aan het parochiebestuur strandde. Argument: Geen geld.