Kloosterwijsheid vandaag van Maria van Mierlo is een spirituele gids voor eenvoudig leven. Het boek laat zien dat een werkelijk spiritueel leven een bepaalde innerlijke houding vraagt van jouzelf. Een geestelijk/spiritueel leven leiden gaat verder dan mooie teksten van andere mensen lezen. Het gaat om een levensweg, jóuw weg, met alle confrontaties en valpartijen van dien. Kloosterwijsheid vandaag onthult in drie delen hoe die weg naar innerlijke omkering verloopt. Geen zelfhulpboek, maar een bewustwordingsboek. Dit boek roept je wakker – na het lezen is geen gesprek meer hetzelfde.
Maria van Mierlo is ruim twintig jaar lid van een kloostergroep (Cisterciënzergroep Sion) en kreeg daarin lessen van monniken en monialen die haar de weg wezen. Nu leidt ze retraites, begeleidt ze mensen, en schrijft en spreekt ze over dit ene onderwerp, dat haar eigen leven zo totaal veranderde.
Kloosterwijsheid vandaag is een uitgave van Otheo Books.
Ik leg stenen in een grote cirkel voor onze kruidentuin. Die dag start ik met drie anderen de gemeenschapstuin Zin-in-Groen. We hebben er zin in. De stenen heb ik gevonden in een hoek van de tuin. Bij de cursus ‘duurzaam tuin aanleggen’ hebben we geleerd om te beginnen met de bodem (met al het bodemleven) en de materialen die er al zijn. Mooi. En het scheelt ook een hoop gesjouw! In de cirkel leggen we een spiraal aan, met paadjes van houtsnippers die je naar het midden toe kunt aflopen. In de spiraal plaatsen we onze kruidenplanten. Lekker om daar straks mee te gaan koken. 
Goed zorgen voor de aarde. Het is in allerlei reclamespotjes een terugkerend thema. Ik vind dat ironisch omdat reclame op radio en televisie in de vorm van commercials, een belangrijke aanjager is van consumentisme. Duurzaamheid is een goed gevoel geworden waarmee een producent een merk kan laden, zodat zijn of haar product beter wordt verkocht. Zo wordt mensen via de media een rad voor ogen gedraaid terwijl juist een economische systeemverandering nodig is. 
“De wereld lijdt door de verandering van voeten in rubber, van benen in leer, van het lichaam in textiel en van het hoofd in staal… De wereld lijdt door de verandering van de schop in een geweer, van de ploeg in een tank, van het beeld van de zaaier die zaait, in dat van een robot met zijn vlammenwerpers, uit wiens zaad eenzaamheid ontspruit. Alleen de poëzie, zal met de nederigheid van haar stem deze wereld kunnen redden.” (Vinicius de Moraes, geciteerd in 
SPOILER ALERT