Spring naar inhoud

Hans Meek, 15 juli 2024

Ik ben net 75 geworden als ik deze column schrijf. Een mooie leeftijd die stemt tot dankbaarheid. Het is een leeftijd waarin je steeds minder in de frontlinie actief bent, maar op de achtergrond nog wel probeert mee te denken en waar mogelijk bij te sturen. Ook op duurzaamheidsgebied. Om Prediker te parafraseren: ooit was het tijd voor actie, nu is het tijd voor reflectie. lees verder "75"

Het verhaal van Noach kan zomaar over onze tijd verteld worden. Het is intrigerend en ontroerend dat mensen zich door dit verhaal afvragen hoe het met de wereld gaat en aanklagen waar het mis gaat. - 2024

Corinne Groenendijk, 26 februari 2024

De Heer kijkt naar de aarde en al wie haar bewoont en ziet de ‘grasshopper mentality’ van de mensen. Als sprinkhanen zwermen ze over de aarde om alles af te grazen. Ze reizen waar ze maar heen willen; ze nemen het aardoppervlak in beslag met hun steden en (landbouw)huisdieren, ze proppen hun huizen vol spullen en hun lichamen vol eten en denken: ‘Een dag niet genieten is een dag niet geleefd’. ‘Is er dan niemand die recht doet?’, vraagt God. Hij ziet Noah, ze zit met een bord voor het parlement in Zweden waarop staat: de aarde gaat kapot. En hij ziet een andere Noah. Ze voert een rechtsgeding en komt op voor de rechten van de aarde. En hij ziet nog een Noah die heggen vol hoop plant, plekken van leven waar insecten komen en vogels en steeds meer planten, als gordels van groen door het landschap.

lees verder "Noah"

Marjolein Tiemens, 11 december 2023

Ik volg de COP28 in Dubai niet op de voet. Het meeste wat ik ervan meekrijg lees ik in de krant (Trouw). Daar word ik eerlijk gezegd niet vrolijk van. Een voorzitter die stelt dat de wetenschap het niet nodig acht om met fossiele brandstoffen te stoppen, om de 1,5 graden uit het Parijsakkoord te halen. Veel gesteggel over geld; mooi weer spelen met nieuwe fondsen waarin het om miljoenen gaat, terwijl het in 2015 toegezegde fonds van 100 miljard per jaar nooit gevuld is. Beloftes om de opwarming van de aarde terug te dringen zijn niet of onvoldoende waargemaakt. Nog steeds wordt er te eenzijdig ingezet op technologische oplossingen. Bovendien is voor veel landen het uitbannen van fossiele brandstoffen geen vanzelfsprekendheid, want fossiele brandstoffen zijn onmisbaar in hun huidige businessmodel, dat gebaseerd is op winst. Zolang dat niet verandert….

Er lijkt geen aandacht te zijn voor een cultuuromslag. Die is wel nodig als we werkelijk grote stappen willen maken. Maar er gloort licht. Organisaties, vaak met een religieuze achtergrond, zijn ook aanwezig op de top en sturen wel aan op een culture verandering. lees verder "COP28: tja, wat moet je ervan denken?"

In deze aflevering van de podcast Heilige Grond gaat Koos Tamminga in gesprek met Rozemarijn van 't Einde en Jan van der Stoep, over klimaatverandering en theologie.

In een aflevering van de podcast Heilige Grond (een podcast van de PTHU & TUKAMPEN | UTRECHT) gaat Koos Tamminga in gesprek met Rozemarijn van 't Einde en Jan van der Stoep, over klimaatverandering en theologie. Rozemarijn is theoloog en klimaatactivist. Jan is hoogleraar christelijke filosofie aan de TU Kampen | Utrecht en de Wageningen Universiteit.
lees verder "Podcast Klimaatverandering en theologie. Wie redt de aarde?"

Gemeente van Christus,
De twee Bijbelteksten die wij net hoorden, omvatten alle aspecten van het thema van deze “Groene Viering”: het falen van ons Westerse, met name christelijke mensen dat heel de wereld in de steeds sneller voortdenderende klimaatramp terecht heeft gebracht, Bijbelse handvaten, idealen en denkpatronen waarmee wij haar moeten proberen te tackelen en ook fragmenten voor een fundament voor hoop. Alleen weet ikzelf in alle eerlijkheid niet of ik “hoop” nog met enige overtuiging kan delen, tenminste als je denkt dat dat begrip enige zeggenschap over de kans van een goede afloop voor ons mensen heeft. lees verder "Klimaatrechtvaardigheid"

Overweging over biodiversiteit naar aanleiding van het zondvloedverhaal.

“Wat is natuur nog in dit land? Een stukje bos, ter grootte van een krant”. U kent deze regel vast, Bloem schreef hem in 1947. Een overdrijving? Natuurlijk. Maar een veelzeggende: Nederland was toen driekwart kwijt van de populatieomvang van zijn inheemse soorten; ik denk niet dat Bloem dat wist. Biodiversiteitsverlies was – en is - een realiteit.
lees verder "Honderd bloemen mogen bloeien"

Pier Tolsma, 11 mei 2022

“De lente brengt ons weer bloemen en zon. Overal zien we weer het jonge groen in al zijn frischheid en bekoorlijkheid door de lentezon bestraald en doorweven met bloemen. Het is Nederlands glorie, dat het zulke mooie bloemen heeft en men noemt het daarom vaak den tuin van Europa. Van heinde en verre komt men onze bloemenvelden zien en de boomgaarden in schitterende bloesempracht. Nu is Holland op zijn mooist, nu bloeit en geurt de Betuwe en waar men nu in Nederland komt, in dorp en stad in land en bosch, het zijn overal bloemen, die we zien. Men biedt ze in bossen aan om ze tot in de huiskamer te brengen, zoo’n overvloed is er. En wij verlustigen ons in de schoonheid van die bloemenweelde en voelen ons hart overstroomd van genot bij het genieten van die zeldzame pracht en heerlijkheid.” lees verder "De Bloem in de Zon"